De Fries die compleet blokkeerde

IMG_88041

Zeker dik 10 jaar geleden – zo, wat voel ik me oud ineens – stond er een Fries op stal waar ik toen ook mijn eigen paard had staan. Het paard was van een meisje die helemaal verliefd was op haar paard. Ze kreeg les op de traditionele manier. Hiermee bedoel ik de engelse wijze van dressuur rijden. Helaas kreeg ze ook les van een instructeur die alle paarden prima vond lopen zolang ze ‘in de krul’ liepen. De wijze waarop je dit voor elkaar kreeg, was niet van belang. Het meisje wist niet beter en luisterde goed naar haar instructeur. Zo van de één op de andere dag wilde het paard van dit meisje niet meer lopen met haar erop. Zodra ze op haar paard stapte in de bak zat er geen vooruit meer op. Het paard blokkeerde compleet. Er gebeurde verder niks gevaarlijks. Het paard wilde gewoon niet meer lopen. Verschillende ruiters hadden er al op geklommen, waaronder ook de instructeur, maar niemand kreeg dit paard meer aan het lopen.

Via via kwam ze in contact met een instructrice die op geheel andere wijze paarden trainde. De manier van de Academische Rijkunst. Iedere les die ze volgde bij haar ben ik mee geweest en heb ik ademloos staan kijken. Het paard verbleef even een paar weken intern bij deze vrouw. Ik weet nog erg goed wat ik zag de eerste keer dat ik mee kwam. Ik zag een paard dat zich probleemloos liet rijden. Direct was ik enorm geïntrigeerd en wilde ik hier meer van weten. Het leek wel een wonder. Zonder hulpmiddelen en zonder dwang sjouwde het paard prachtig sierlijk door de bak. Hoe dit kon? Ze creëerde de voorwaarden die nodig waren om dit paard te laten lopen; haar houding en zit inzetten vanuit ontspanning. Hiermee nodigde ze het paard uit om te gaan lopen.

Dit blog is niet bedoel om iedereen over te laten stappen op de Academische Rijkunst. Wat ik wil zeggen is dat deze vrouw zó goed het paard aanvoelde, dat ze door goed haar eigen lichaam te gebruiken het paard kreeg waar ze d’r hebben wilde. Of het nou volgens de Academische Rijkunst, de Klassieke Rijkunst, western, Engels of wat dan ook rijdt….

Het maakt niet uit wat voor naam je een bepaalde manier van rijden geeft, als je je paard maar op zó’n manier traint dat het paard er beter van wordt.

 

Na deze ervaring volgden er nog een aantal van deze ervaringen en besloot ik hier ook les in te willen hebben.

Deze vrouw, die ik hierboven beschrijf, is alweer een heel aantal jaren mijn instructrice en daarbij ook degene waar mijn paard bij op stal staat. Diverse hoog opgeleide dressuurpaarden zijn er al bij haar langs gekomen omdat ze zich nauwelijks meer lieten rijden. In alle gevallen bleken ze niet in staat ze zijn om hun rug los te laten. Bijzonder ernstig hé? Van zulke paarden verwacht je toch juist dat ze over deze belangrijke basis beschikken. Helaas zijn deze paarden geen uitzondering.

Er zijn maar weinig paarden die op hoog niveau in de dressuursport rijden en hun rug los kunnen laten.

 

© Copyright Tussen Ruiter en Paard

 

< vorige blog

> volgende blog

 

Verwante blogs

#58 Blog Houding & Zit Bitloze hoofdstellen: Soorten en eigenschappen (deel II)   In het vorige blog kon je al een aantal verschillende bitloze optomingen verder. In ...
#77 Blog Houding & Zit Het is slecht gesteld met de kennis van juryleden   Ik zou er graag voor willen opperen om de rij- en trainingsstijl aan te pakken op de KNHS w...
#54 Blog Houding & Zit  De anti-ruiter Een paard is er niet voor gebouwd om bereden te worden. Toch rijden we op onze liefste dieren, waar we alles voor over hebben. We gev...
#50 Blog Houding & Zit ‘Mijn paard blokkeert tijdens de proef!’ – Deel II   Je paard blokkeert tijdens de proef. Zoals je ook leest in het vorige blog, kunnen er ee...

Geef een reactie